ALohA..ปลาเค็ม
นับหนึ่ง
ยิ้ม ยิ้ม หุบ หุบ
อาการของเด็กใกล้ปิดเทอมใหญ่
ช่วงเวลาแห่งการพักผ่อนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนน
ยาวยาว
จะเป็นไปได้ไม๊น้อ ยิ่งนับวันยิ่งมีเรื่องทุกวันทุกวันเข้ามา
มากเกิ้น
""บนทางเดิน ที่เราเคยหกล้ม ทำให้ใครบางคนนั้นหล่นหาย ฝากรอยแผลไว้ข้างใจ ทิ้งให้เรานั้นจดจำ""
จำ จำ จำ เด่วก็ลืม
อ่านหนังสือก่อนสอบตอนนี้ยังลืมเลย อิอิ
กุจาบ้า
ยุ้ย - ขอย้ำอิกที ว่าเสียดาย กับ เสียใจ มันคนละเรื่องกัน รอวันที่โอกาสมันเป็นของเราจะดีกว่า ให้มันเปนไปตามธรรมชาติดีกว่า ไม่ได้ก็คือไม่ได้
น้ำตาล - จะกลับมาแล้ว คิดเถิงน้า ^^
ทับสี่ - ช้านร๊ากพวกแกทู๊กโคนน
ทับสิบสาม - ช้านคิดเถิงแกเหมือนเดิม
มีคนมาถามว่าโตขึ้นอยากทำงานอะไร ใครจะอยากทำงานหล่ะ เหนื่อยมากๆ
แต่ใครจะเรียนไปได้ทั้งชีวิต ถูกม่ะ
อยากทำอะไรตามใจตัวเองจิงๆเลย
ฮ่า
มะก่อนยังจำกันได้ เวลาคุณครูให้ทำใบงาน หรือถามว่า โตขึ้นหนูอยากเป็นอะไรค่ะ
ไอ้เราก็เด็กๆอยู่มองโลกก็แคบนิดเดียว คำตอบของหนูๆทั้งหลายก็เลย เป็นแค่
"พยาบาล""หมอ" "คุณครู" ถ้าผู้ชายก็ "ทหาร""ตำรวจ" อะไรพวกนี้
ยิ่งโตก็ยิ่งรุ้จักอะไรมากมาย
ยิ่งโตก็ยิ่งปวดกะบาล
กลับไปเป็นเด็กอิกสักทีดีไม๊เรา
บางทีอยากเป็นเด็กมาก ก็เล่นวิ่งไล่กันในห้องเรียนบ้าง นั่งล้อมวงตบมือกันบ้าง
บางทีก็ทำอะไรๆที่ตอนสมัยเด็กๆเราเคยทำ
พอคนอื่นมองเค้าก็หาว่า ไม่รุ้จักโต เสียนั่น
เอ้อ ประหลาดดี
สงสัยจัง ฉันคิดว่ามีคนอื่นอิกมากมาย ที่ชีวิตประจำวันของเค้า
เค้าไม่ได้ทำในสิ่งที่เค้าอยากทำ บางคนต้องตื่นมาทำงานในออฟฟิศ สี่เหลื่ยมเล็กๆ นั่งอยุแต่หน้าคอมทั้งวัน
ใส่สูท ผูกไทด์ กินอาหารสำเร็จรูปบ้าง จานด่วนบ้าง
ไม่รุ้ว่าจะรีบไปไหนนะ ทุกอย่างดูรีบๆไปหมด มีพักร้อนปีละห้าวันเท่านั้น เหมือนกับชีวิตถูกกำหนดไว้แล้วอย่างงั้น
พักเสียบ้างดีไม๊หึ
หาเพื่อนที่เข้าใจคุยกันเป็นเพื่อนสักวัน
หาที่ดีๆปลดปล่อยพันธนาการ
สุดท้าย
หาคำตอบให้กับตัวเองว่า ชีวิตนี้ จะมีช่วงไหนของชีวิตไม๊
ที่เราจะลองทำตามใจตัวเองดูบ้าง
"เก็บเรื่องราวที่มันเก่าๆใส่กล่องไว้ มองเห็นแล้วมันปวดร้าว"
เราว่าทำได้นะ
แต่ที่เราคิดว่าทำไม่ได้เพราะเราเป็นห่วงคนรอบข้างมากกว่า