Storythai

 

อากาศมันร้อนได้อีก

เพิ่งกลับมาจากภูกระดึง ไปมาสี่วัน 3-6 เมษา

ไปกับโครงการ max'asa ไปเปนภารโรงภูกระดึง สนุกดี

เดินขึ้นเหนื่อยมากมาย  ปวดขาโคดๆ

 หุหุ เจอกันเปิดโครงการที่สยามเซน

รถออกก็ห้าโมงเย็น ..............................

แวะกินข้าวที่ฟิว รังสิต แล้วพี่เค้าก็ปล่อยอิสระ ไปนั่น สองสามชั่วโมง

คนที่ไปก็มีประมาน 20 คนที่ได้คัดเลือก กับ พี่ๆวงhyper  แล้วก็พวกพีเจอีกสองคน

^^

 ถ่ายรุปเยอะมากๆ

พอหลังจากกินข้าวเสด ก็มีเล่นบัดดี้กัน  เลยแวะไปซื้อขนมปัง ที่ tops ฝากไปให้บัดดี้

ม้าหนิง ม้าผึ้ง ม้าโบว์

กินข้าว เดินเล่น ถ่ายรุป กรุบกริบ

ก็ออกเดินทางประมาน3ทุ่มขึ้นรถ

บนรถโค้ช หนึ่งคัน กับอีกหลายชีวิต หุหุ

 

แปป แปป

รถมาถึงปากช่องตอนเที่ยงคืน ก็มีข้าวต้มรอบดึก ที่โรงแรมย่านนั้นอิก

หุย อาหารยังไม่ย่อยเลย เอาเข้าอีกแล้ว!!

พอกินเสดก็ขึ้นรถประมานเที่ยงคืน กะนอนเต็มที่ บนรถก็มีเรื่องให้คุยกันเยอะแยะ เต็มรถ

สารพัดเรื่องที่คุยกานเลยทีเดียว

กว่าตาจะหลับก็ตีหนึ่งไปแล้ว

 

 

ตื่นมาอีกทีตีห้า  ถึงเลยแล้วหลอนี่

อุทยานแห่งชาติภูกระดึง  เร็วมาก ไม่กี่ชั่วโมงเอง

ตายังไม่ทันตื่นเลย  เค้าก็ให้ลงจากรถ

อากาศข้างล่างเย็นพอตัวเลย  บรื๋ออ...

ทำธุระส่วนตัว ล้างหน้า แปรงฟัน แล้วก็มาที่ร้านอาหารที่นั่น

กินข้าวเช้าหกโมง แล้วก็เตรียมตัวที่จะขึ้นภูกระดึง

ยังไม่ทันทำอะไรเลย  เรากินข้าวกันไปสามมื้อแล้วนะเนี้ยว่าไป

 

พอประมานแปดโมงก็เข้าไปฟังคุนลุงวิทยากร เค้าให้ความรุ้นิดหน่อยเกี่ยวกันการเดินทางขึ้นภู

ว่าจะใช้เวลาเท่าไหร่ และต้องเตรียมตัวยังไงมั่ง

พอเสดจากนี้แล้ว เราก็เตรียมตัวที่จะขึ้นกันจริงๆ

เอ้อ ลืมบอกไปถ้าเกิดว่า เราขึ้นไปแล้ว เราเก็บขยะลงมาข้างล่าง คนละ 1 กิโลกรัม ขึ้นไป เราจะไปเกียรติบัตรไปเลย

เค้าจะมอบให้เรา ถือว่าเราเปนส่วนหนึ่งที่ช่วยกันทำความสะอาด    ฮุฮุ ดีจัง!

ก่อนขึ้นเราก็ต้องไปไหว้พ่อปู่กันก่อน   เพื่อเปนศิริมงคลแก่ตัวเอง

 

อ่า ได้เวลาแล้ว เราก็ออกเดินทางขึ้นกันเลย

ระหว่างทางที่เราขึ้น เค้าจะเรียกเปน ซำ ถ้าใครเคยไปก็จะรุ้

แค่ซำแรก  ซำแฮก ก็จะตายแล้วกุ เหนื่อยโคด

คงเปนเพราะไม่ค่อย วอม ร่างกายซักเท่าไหร่

ซวยเลยตู  !!!!!!!!!!!!!!~

 

 

ถึงแล้วว้อย ซำแฮก  แฮกสมชื่อ จิงๆ

 ฮุฮุ  อิอิชอบ

 

หลังจากนั้นก็ตั้งหน้าตั้งหน้าเดิน หอบ แฮก กันต่อปาย

ผ่านไปหลากหลายซำมากมาย

 

เหนื่อยว้อยยยย

ZaddDD

ต้องขอชมอย่างมากมายที่สุด กับคนที่เปนลูกหาบ

เก่งโคด นี่ถ้ามีการแข่งเปนโอลืมปิค อยากยกให้คุนลุงกลุ่มนี้มากๆ

สุดยอดไปเลย

ทำได้ไง แบกคนละตั้ง 50 ก่าโล ขึ้นไปข้างบน

^^

 

 

เดินไปเรื่อยๆ  พี่ผึ้งแกเดินเก่งชิบเป๋ง

เดินลิ่วเลย

ไอ้เราอ่ะ เด่วเดินเด่วพัก

โห๊ะ !!!!!!!

 

ถึงซำไหนไม่รุ้อ่ะ ก็พักกินข้าวกลางวัน

มันจะเปนเพิงขายของ พอดีวันนี้เปิดอยุสองร้าน ก็เลยกินกันเต็มอิ่ม พร้อมที่จะเดินทางต่ออิก

นี่ก็เดินมาประมานสองชั่วโมงแล้วแหละ (มะไหร่จะถึงฟ่ะ) Zasss

 ^.^

 

หลังจากนั้นก็เปนทางชันตลอดเลย  เรียกว่าชันโคดๆ ก้าวทุกก้าวทีเดินนี่ชันหมด

หู้ว์

 

 

แล้วเราก็ถึงจนได้ ณ หลังแป ตอนบ่ายสองเป๊ะ

เมื่อยขามาก  ต้องเดินเข้าที่พักอีกตั้งสามกิโลแหนะ 

เลยถ่ายรุปกันก่อน แก้หิว เอ้ย แก้เหนื่อย

ปลื้มนิดนึง ไม่กล้าบอก

แล้วก็เดินเข้าที่พัก

พอถึงที่พัก ก็ล้มตัวนอนเลย

เมื่อยมากๆ

ไม่หวายเจงๆ

^;^ z ZZ

 

คืนนั้นก็กินข้าวเย็น

ทำกิจกรรม

สันทนาการ

กรุบกริบ 55(เพื่อ?)

แล้วคืนนั้นก็หลับเปนตายเลยตู

 

ตื่นเช้ามาอิกวัน ก็ออกไปเก็บขยะ และทำความสะอาดตามน้ำตกต่างๆ พร้อมกับใส่ถุงกันทาก

ตลกมากมายเลยกะถุงอันนี้ ใส่แล้วเหมือนใส่ถุงเท้ายาวๆอะไรสักอย่าง

ทุกคนที่นี่ดูเหมือนจะวุ่นกับตัวทากพอสมควร โดยเฉพาะบัดดี้ของกุเอง

น้องเบ้น แกกลัวจนเว่อร์ไปเลย

แล้วยิ่งอยุกล่มเดวกันด้วยนี่ เหนกันเองอิก ฮ่าอ่า

พอกลับจากน้ำตกเสดก็มากินข้าว แล้วก็พักผ่อน

เตรียมตัวไปปั่นจักรยาน ไปดูพระอาทิตย์ตกที่ผาหล่มสัก

จุดที่มีคนถ่ายรุปมากที่สุดในประเทศไทย (เว่อร์ไปไม๊)

จะว่าไป เราก็เยอะพอดูเลย

 

ปั่นจักรยานไปผาหล่มสัก

มันก็ผ่านหลายๆผา

ก็ปั่นไป  .................จนถึง

ระยะทางที่ปั่นก็เกือบสิบกิโล (ไกลโคด)

เอาไดอารี่เล่มนี้ไปด้วย

ฮุฮุ

 

พอพระอาทิตตก ก็ปั่นจักรยานกลับ เปนอะไรทีมืด แต่ก็มีดาวให้เหนอยุ

กลับมาถึงบ้านพักก็สองทุ่มครึ่งไปแล้ว

การปั่นกลับเปนอะไรที่ลำบากเหมือนกาน ต้องติดไฟส่งอกบไว้ที่หัว 555 เพราะทางมันก็มืด

 

ตอนเช้า ไปดูพระอาทิตย์ขึ้น ไม่ได้ไปดูเยย เนื่องจากขี้เกียจตื่น ขอนอนต่อ

555

 

เช้าวันนั้นก่อนที่จะเดินลงภู ก็มีการปลูกต้นไม้กันก่อน

ช่วยช่วยกานปลูกน้า โลกจะได้ไม่ร้อน หุหุ

 

 

พอถึงหลังแป ก็ถ่ายรุปเปนครั้งสุดท้ายก่อนลง

 

เฮ้อ

ได้เวลาลงแล้ว

เหนื่อยอิกที

หุหุ

 

 

มาครั้งนี้ ได้มาเที่ยว สนุกดี

เปนครั้งแรก

แต่ไม่รุ้จาเปนครั้งสุดท้ายอ่ะป่าว

ถึงแม้ว่าการกระทำของเรามันจะช่วยอะไรได้แค่นิดเดียว

แต่ถ้าเราช่วยๆกัน ช้านเชื่อว่ามันต้องดีแน่ๆ

ช่วยกานหยุดอุณหภูมิของโลกกานเหอะ

อย่ามัวแต่บ่น ว่า ร้อนได้อิก

ถ้าไม่ช่วยกัน มันก็ร้อนไปยังงี้อ่ะแหละ (ควาย)

อย่าคิดว่าถุงผ้ามันเปนแค่แฟชั่น เค้าใช้กุใช้ด้วย(ปันยาอ่อน)

ซื้อของเอาใส่ถุงพลาสติก แล้วใส่ถุงผ้าอิกที(บ้าบอ)

 

 

สุดท้าย

-รักพ่อรักแม่รักโลกรักตัวเองรักที่กุรักรักคนที่รักกุ

-จาไปเชียงใหม่แล้วนะ 17นี้ (ไปส่งกุโหน๋ย)55

-กะเป๋าตังแฟบ

-ถึงแม้ว่าวันข้างหน้ามันจะเกิดอะไรขึ้น อย่าลืมเรานะ

- รัก เกียร์ 12 TEP#16

เด่วมาอัพรุปค่ายTEp เพิ่ม รอโหน๋ยน้ะจ้ะ

 

 

 

อากาศมันร้อนได้อีก

เพิ่งกลับมาจากภูกระดึง ไปมาสี่วัน 3-6 เมษา

ไปกับโครงการ max'asa ไปเปนภารโรงภูกระดึง สนุกดี

เดินขึ้นเหนื่อยมากมาย  ปวดขาโคดๆ

 หุหุ เจอกันเปิดโครงการที่สยามเซน

รถออกก็ห้าโมงเย็น ..............................

แวะกินข้าวที่ฟิว รังสิต แล้วพี่เค้าก็ปล่อยอิสระ ไปนั่น สองสามชั่วโมง

คนที่ไปก็มีประมาน 20 คนที่ได้คัดเลือก กับ พี่ๆวงhyper  แล้วก็พวกพีเจอีกสองคน

^^

 ถ่ายรุปเยอะมากๆ

พอหลังจากกินข้าวเสด ก็มีเล่นบัดดี้กัน  เลยแวะไปซื้อขนมปัง ที่ tops ฝากไปให้บัดดี้

ม้าหนิง ม้าผึ้ง ม้าโบว์

กินข้าว เดินเล่น ถ่ายรุป กรุบกริบ

ก็ออกเดินทางประมาน3ทุ่มขึ้นรถ

บนรถโค้ช หนึ่งคัน กับอีกหลายชีวิต หุหุ

 

แปป แปป

รถมาถึงปากช่องตอนเที่ยงคืน ก็มีข้าวต้มรอบดึก ที่โรงแรมย่านนั้นอิก

หุย อาหารยังไม่ย่อยเลย เอาเข้าอีกแล้ว!!

พอกินเสดก็ขึ้นรถประมานเที่ยงคืน กะนอนเต็มที่ บนรถก็มีเรื่องให้คุยกันเยอะแยะ เต็มรถ

สารพัดเรื่องที่คุยกานเลยทีเดียว

กว่าตาจะหลับก็ตีหนึ่งไปแล้ว

 

 

ตื่นมาอีกทีตีห้า  ถึงเลยแล้วหลอนี่

อุทยานแห่งชาติภูกระดึง  เร็วมาก ไม่กี่ชั่วโมงเอง

ตายังไม่ทันตื่นเลย  เค้าก็ให้ลงจากรถ

อากาศข้างล่างเย็นพอตัวเลย  บรื๋ออ...

ทำธุระส่วนตัว ล้างหน้า แปรงฟัน แล้วก็มาที่ร้านอาหารที่นั่น

กินข้าวเช้าหกโมง แล้วก็เตรียมตัวที่จะขึ้นภูกระดึง

ยังไม่ทันทำอะไรเลย  เรากินข้าวกันไปสามมื้อแล้วนะเนี้ยว่าไป

 

พอประมานแปดโมงก็เข้าไปฟังคุนลุงวิทยากร เค้าให้ความรุ้นิดหน่อยเกี่ยวกันการเดินทางขึ้นภู

ว่าจะใช้เวลาเท่าไหร่ และต้องเตรียมตัวยังไงมั่ง

พอเสดจากนี้แล้ว เราก็เตรียมตัวที่จะขึ้นกันจริงๆ

เอ้อ ลืมบอกไปถ้าเกิดว่า เราขึ้นไปแล้ว เราเก็บขยะลงมาข้างล่าง คนละ 1 กิโลกรัม ขึ้นไป เราจะไปเกียรติบัตรไปเลย

เค้าจะมอบให้เรา ถือว่าเราเปนส่วนหนึ่งที่ช่วยกันทำความสะอาด    ฮุฮุ ดีจัง!

ก่อนขึ้นเราก็ต้องไปไหว้พ่อปู่กันก่อน   เพื่อเปนศิริมงคลแก่ตัวเอง

 

อ่า ได้เวลาแล้ว เราก็ออกเดินทางขึ้นกันเลย

ระหว่างทางที่เราขึ้น เค้าจะเรียกเปน ซำ ถ้าใครเคยไปก็จะรุ้

แค่ซำแรก  ซำแฮก ก็จะตายแล้วกุ เหนื่อยโคด

คงเปนเพราะไม่ค่อย วอม ร่างกายซักเท่าไหร่

ซวยเลยตู  !!!!!!!!!!!!!!~

 

 

ถึงแล้วว้อย ซำแฮก  แฮกสมชื่อ จิงๆ

 ฮุฮุ  อิอิชอบ

 

หลังจากนั้นก็ตั้งหน้าตั้งหน้าเดิน หอบ แฮก กันต่อปาย

ผ่านไปหลากหลายซำมากมาย

 

เหนื่อยว้อยยยย

ZaddDD

ต้องขอชมอย่างมากมายที่สุด กับคนที่เปนลูกหาบ

เก่งโคด นี่ถ้ามีการแข่งเปนโอลืมปิค อยากยกให้คุนลุงกลุ่มนี้มากๆ

สุดยอดไปเลย

ทำได้ไง แบกคนละตั้ง 50 ก่าโล ขึ้นไปข้างบน

^^

 

 

เดินไปเรื่อยๆ  พี่ผึ้งแกเดินเก่งชิบเป๋ง

เดินลิ่วเลย

ไอ้เราอ่ะ เด่วเดินเด่วพัก

โห๊ะ !!!!!!!

 

ถึงซำไหนไม่รุ้อ่ะ ก็พักกินข้าวกลางวัน

มันจะเปนเพิงขายของ พอดีวันนี้เปิดอยุสองร้าน ก็เลยกินกันเต็มอิ่ม พร้อมที่จะเดินทางต่ออิก

นี่ก็เดินมาประมานสองชั่วโมงแล้วแหละ (มะไหร่จะถึงฟ่ะ) Zasss

 ^.^

 

หลังจากนั้นก็เปนทางชันตลอดเลย  เรียกว่าชันโคดๆ ก้าวทุกก้าวทีเดินนี่ชันหมด

หู้ว์

 

 

แล้วเราก็ถึงจนได้ ณ หลังแป ตอนบ่ายสองเป๊ะ

เมื่อยขามาก  ต้องเดินเข้าที่พักอีกตั้งสามกิโลแหนะ 

เลยถ่ายรุปกันก่อน แก้หิว เอ้ย แก้เหนื่อย

ปลื้มนิดนึง ไม่กล้าบอก

แล้วก็เดินเข้าที่พัก

พอถึงที่พัก ก็ล้มตัวนอนเลย

เมื่อยมากๆ

ไม่หวายเจงๆ

^;^ z ZZ

 

คืนนั้นก็กินข้าวเย็น

ทำกิจกรรม

สันทนาการ

กรุบกริบ 55(เพื่อ?)

แล้วคืนนั้นก็หลับเปนตายเลยตู

 

ตื่นเช้ามาอิกวัน ก็ออกไปเก็บขยะ และทำความสะอาดตามน้ำตกต่างๆ พร้อมกับใส่ถุงกันทาก

ตลกมากมายเลยกะถุงอันนี้ ใส่แล้วเหมือนใส่ถุงเท้ายาวๆอะไรสักอย่าง

ทุกคนที่นี่ดูเหมือนจะวุ่นกับตัวทากพอสมควร โดยเฉพาะบัดดี้ของกุเอง

น้องเบ้น แกกลัวจนเว่อร์ไปเลย

แล้วยิ่งอยุกล่มเดวกันด้วยนี่ เหนกันเองอิก ฮ่าอ่า

พอกลับจากน้ำตกเสดก็มากินข้าว แล้วก็พักผ่อน

เตรียมตัวไปปั่นจักรยาน ไปดูพระอาทิตย์ตกที่ผาหล่มสัก

จุดที่มีคนถ่ายรุปมากที่สุดในประเทศไทย (เว่อร์ไปไม๊)

จะว่าไป เราก็เยอะพอดูเลย

 

ปั่นจักรยานไปผาหล่มสัก

มันก็ผ่านหลายๆผา

ก็ปั่นไป  .................จนถึง

ระยะทางที่ปั่นก็เกือบสิบกิโล (ไกลโคด)

เอาไดอารี่เล่มนี้ไปด้วย

ฮุฮุ

 

พอพระอาทิตตก ก็ปั่นจักรยานกลับ เปนอะไรทีมืด แต่ก็มีดาวให้เหนอยุ

กลับมาถึงบ้านพักก็สองทุ่มครึ่งไปแล้ว

การปั่นกลับเปนอะไรที่ลำบากเหมือนกาน ต้องติดไฟส่งอกบไว้ที่หัว 555 เพราะทางมันก็มืด

 

ตอนเช้า ไปดูพระอาทิตย์ขึ้น ไม่ได้ไปดูเยย เนื่องจากขี้เกียจตื่น ขอนอนต่อ

555

 

เช้าวันนั้นก่อนที่จะเดินลงภู ก็มีการปลูกต้นไม้กันก่อน

ช่วยช่วยกานปลูกน้า โลกจะได้ไม่ร้อน หุหุ

 

 

พอถึงหลังแป ก็ถ่ายรุปเปนครั้งสุดท้ายก่อนลง

 

เฮ้อ

ได้เวลาลงแล้ว

เหนื่อยอิกที

หุหุ

 

 

มาครั้งนี้ ได้มาเที่ยว สนุกดี

เปนครั้งแรก

แต่ไม่รุ้จาเปนครั้งสุดท้ายอ่ะป่าว

ถึงแม้ว่าการกระทำของเรามันจะช่วยอะไรได้แค่นิดเดียว

แต่ถ้าเราช่วยๆกัน ช้านเชื่อว่ามันต้องดีแน่ๆ

ช่วยกานหยุดอุณหภูมิของโลกกานเหอะ

อย่ามัวแต่บ่น ว่า ร้อนได้อิก

ถ้าไม่ช่วยกัน มันก็ร้อนไปยังงี้อ่ะแหละ (ควาย)

อย่าคิดว่าถุงผ้ามันเปนแค่แฟชั่น เค้าใช้กุใช้ด้วย(ปันยาอ่อน)

ซื้อของเอาใส่ถุงพลาสติก แล้วใส่ถุงผ้าอิกที(บ้าบอ)

 

 

สุดท้าย

-รักพ่อรักแม่รักโลกรักตัวเองรักที่กุรักรักคนที่รักกุ

-จาไปเชียงใหม่แล้วนะ 17นี้ (ไปส่งกุโหน๋ย)55

-กะเป๋าตังแฟบ

-ถึงแม้ว่าวันข้างหน้ามันจะเกิดอะไรขึ้น อย่าลืมเรานะ

- รัก เกียร์ 12 TEP#16

เด่วมาอัพรุปค่ายTEp เพิ่ม รอโหน๋ยน้ะจ้ะ

 

 

 

วิ้ด วิ้ว ซัมเมอร์มาถึง อากาศร้อนเปนบ้า

ช่วงเวลาแห่งการพักผ่อน  ผ่านมาหนึ่งเดือนแล้ว

เหนื่อยโคดๆ  ทำตั้งหลายอย่าง กุไม่ได้หยุด

จาได้หยุดแล้วแหละ (มั้งนะ)

วันที่ 3-6 นี้ไปภูกระดึง จะกลับวันอาทิตย์ ไม่ก็วันจันทร์เลย

ประชุมค่ายรักษ์สิ่งแวดล้อมอีก ประชุมไม่ถึงหกครั้งอดไปทำค่าย

ฮื้ออ  กุเศร้าว่ะ ทำไงดี

 ((หน้าเลือดดด  .....สาดด))

วันที่ 17-30 อยุเชียงใหม่ ตลอดเลย 14 วัน

โฮ้ะๆ จะดีรึเปล่าว่ะเนี้ย

ไปค่ายทำละคร ที่โรงละครมะขามป้อมที่ อ.เชียงดาว

แม่กะพลอยนั่งเครื่องจะไปส่งด้วย ฮุฮุ (แอบไปเที่ยวอิกและ)

 

ชีวิตปิดเทอมนี้ ลงเรียนไว้ แต่โชคดีที่ไม่ได้เรียนเลย

โฮะๆ

สุขใจจิงๆ  ไม่เครียดเลยกุ

  TEP #16 พระนครเหนือ

 เกียร์ 12 เด็กแสบ อะดีนาลีน

 

แล้วก็อิกอย่างนึง เมื่อวานนี้ 1 เมษามีคนมาหลอกกุเยอะแยะเลย

เนื่องจากเปนวัน Apirl Fool's day  เออหลอกกุกันเข้าไป

รักเมิงอย่างงั้น รักเมิงอย่างงี้ ไม่มีตังยืมหน่อย อิฟ_ย

 

 

  

หน้ายังกะตูดโซมได้อีก ช่วงนั้นป่วย

 

ไปงานหนังสือกะแม่ เหมามาอีกสามเล่ม ซื้อมาก่อนหน้านี้เล่มนึง ยังไม่ได้แตะ

ก่อนหน้านี้อิกเล่ม อ่านไปสองแผ่น เวรกรรม หนังสือกุเฉาตายหมดเลี้ยว

คิดถึงเพื่อนจังเลย ไม่ได้คุย ไม่ได้เจอ ไม่ได้โม้กันเลย

 

.................

คุนพี่(นัง)เตย  ชวนไปขายเสื้อยืดสกรีนที่หน้าห้าง

ก็ไปช่วยมันขายอยุวันนึงกับพี่กิ๊กพี่ซาย

    

 

 

เสื้อยืดสกรีน ทำบ็อคที่ มศว. ของคุนพี่ซายเค้า

 

 

 

 

 

 

 

 

สำหรับเรื่องราวบางอย่างที่ยังรู้สึกว่ามันยังอยู่

ก็ไม่รุ้จาทำยังไง

ตอนนี้ก็ได้แต่ทำอะไรตามใจตัวกุเอง

หรือเห็นแก่ตัว(เอง) ทั้งนั้น

ขอบคุณแม่มากๆ ที่คอยให้ทุกๆสิ่งที่มันไม่มี

วันที่ป่วย จนหายป่วย รักแม่มากมายเลย

 

เพื่อน คิดถึงแกว่ะ

กระดานดำ ถังขยะ(เหม็น) รองเท้า(เหม็น) งานวัดในห้องเรียน

ทุกอย่างเลย คิดถึงพวกเมิง มอหกทับสี่แล้วสิเน้อะ

 

สำหรับตะเอง

ช้านรักแกนะ ช้านพูดมันไปแล้ว

ช้านรักแกนะ ช้านเกลียดแก(พูดจิงๆ)

เอาไงว่ะ

คิดถึงละกาน ไมได้คุยกานนานอยู่ 

ไม่เคยฝืนเลยนะ จาเปนยังไงก็เปนไปเถอะ ปล่อยไปตามหัวใจ อิอิ

อย่างน้อยชั้นเคยได้รักเธอ รักด้วยการไม่หวังอะไร โฮ้ะๆๆ

 

สุดท้าย อย่าลืมกันล่ะ

หมูอ้วน(คิวคิ้ว) โทรมาหากันบ้างนะ (ถ้าแกยังไม่ลืมช้าน)

 

 

 

สุดท้ายจริงๆ

รักพ่อแม่รักเพื่อนรักพี่รักน้องรักตัวเองรักคนที่กุรักรักคนที่รักกุกุรักเมิงเมิงรักกุกุรักเพื่อนเพื่อนไม่รักกุกุรักคนรักคนรักไม่รักกุกุชอบอยุคนเดียวกุชอบทำอะไรตามใจตัวกุเองกุรักอิสระกุรักจินตนาการกุรักทีเปนแบบนี้มีใครเข้าใจกุไม๊ใครรักกุกุรุ้ใครไม่รักกุกุไม่สนใจกุจะเปนของกุแบบนี้กุรักตัวกุมากมายกุเคยเรียนตอนประถมเค้าบอกว่าให้กุรักคนอื่นเหมือนรักตัวเองกุยังจำได้กำลังทำอยุเหมือนกานวันนี้ง่วงนอนแล้วฝันดีนะกุ