ที่ลิโดรอบ 18.15 น. ฮามาก  น่าจะออกแผ่นเน้อ

เมื่อาทิตที่แล้ว  ไปเที่ยวปราจีนบุรีมาสนุกมากๆ

วันแรกไปล่องแก่งที่แก่งหินเพิง สนุกโคดๆ สมกับเป็นแก่งระดับ 4 เลยทีเดียว เสดแล้วก็ไปที่ป่าลาน  แหล่งโอโซน อันดับ 7 ของโลก เปนป่าลานผืนสุดท้ายในประเทศไทยด้วย

วันที่สองไปที่ไร่ลุงไกร แต่เช้าเลย  ไร่ผักที่ลุง ร้องเพลงให้ผักฟัง ผักงามจริงๆ สดมาก

เสดแล้วก็ไปส่องกระทิง ที่มากินดินโปร่ง ที่เขาแผงม้า  ขึ้นเขา 45 องศาเลย(จริงๆ) สุดยอดอ่ะ  มันส์มาก

ปลูกต้นลานด้วย  ทริปนี้ใช้ชื่อว่า hole in one stop global warming ฉะนั้นก็เลยไม่พลาด ไดร์ฟกอล์ฟ แต่เราไม่ใช้ลูกกอล์ฟ ก็ใช้ลูกลานแทน ลูกกอล์ฟ

โดยไดร์ฟจากบนหน้าผา ลงไป  เพื่อให้ลูกลานอันนั้นเกิดเปนต้นใหม่ขึ้นมา  หุหุ

สนุกโคดๆ วึดบ่อยจังเลยเรา ตีไม่โดน 55

แล้วก็พักที่บ้านไร่กฤษวรรณ อากาศดีมากๆ อาหารอร่อย ทำเอากุอ้วนไปหลายมื้อเลย 55

คืนแรกนั่งเล่นป๊อกเด้งกะพี่บูม แล้วก็คนอื่นอีก เกือบถึงตีสองแหนะ

คืนที่สอง ฟังเพลงอคูสติก กับศิลปินที่ไปด้วย เพราะมากๆ

 ยังจำเพลงเจ้าหญิง ได้อยู่ เพราะว่ะ..ชอบๆ

มีเล่นบัดดี้ แต่เนื่องจากทริปนี้เปน hole in one เราจึงใช้ชื่อ เกมว่า caddy แทน buddy  หุหุ

มีพี่ต้อมเปน caddy คอยtake care  ได้ขนมกับนมกินตลอด

อิอิ

3วันสองคืน  สนุกมากๆ ไปเที่ยวอีกแล้วกุ  จะสอบอยุ้แล้วเนี้ย

* รักป๊ากะม๊าที่สุดแล้ว

* รักเพื่อนพี่น้องทุกคนเว่ย

* ตกลงใครทิ้งใครก่อน...//

* ไม่มีใครลืมใคร ไม่มีใครทิ้งใคร อยู่ที่เราที่เลือกที่จะลืม ที่เลือกที่จะทิ้งมันเอง

* ช้านไม่ดีพอสำหรับใครหรอก   รอ...ช้านรอหนึ่งคนที่ชั้นฝัน

ปิดเทอมได้ไปเข้าค่ายละครของมะขามป้อม ที่อ.เชียงดาว จ.เชียงใหม่ ต้อง 14 วันแหนะ ประมาณครึ่งเดือนเลย

17 เมษายน แม่ไปส่งที่เชียงใหม่เลย  ^^ หุหุ

ออกจากบ้านแต่เช้า ถึงนุ้นฝนก็เพิ่งหยุดตกเลย อากาศโคดจะดี

ทีแรกกะจะนั่งแท็กซี่ไป มช. แต่เปลีย่น feel นั่งตุ๊กตุ๊กแทน  กลายเปนหัวบานเลย สองแม่ลูก 55+

ไปซื้อกาแฟสดกินกันที่ร้านบนรถตู้ น่ารักดีอ่ะ  ตรงหน้าคณะพยาบาล

แล้วก็มานัดเจอกันที่บริเวณหอศิลป์ฯมช. ก็เลยเข้าไปดูข้างใน อยากเก็บไปไว้บ้านมั้งจังแต่ละภาพเนี้ย

"""""""""""""""""""""""""

พอประมาณสิบโมงก็เริ่มมาครบกันแล้ว กว่า 47 ชีวิต  มีรถบัสจากที่นี่ไปเชียงดาวเลย

นั่งรถไปเรื่อยๆ ใกล้จะถึงแล้ว พอดีที่นั่นเค้ายังไม่เลิกเล่นสงกรานต์กันเลย (บางกลุ่ม)

พวกเราก็เลยโดนกันไปเต็มๆหน้า  หนิงหลับอยุตอนนั้น ตื่นเลยค่ะพี่น้อง โชกไปเลยทีเดียว

ถึงแล้ว!!!!!

บรรยากาศสุดยอด มีทุ่งนาและเพื่อนเราเต็มนาไปหมดเลย

ตรงข้ามบ้านมองไปเห็นดอยหลวงเชียงดาว สูงมากๆและชัดที่สุด ^^

บรรยากาศสุดยอดดดไปเลยย!!!!

แล้วเราก็มานั่งร้องเพลงกัน หน้าบ้าน

ได้อารมณ์จริงๆ  อยู่กรุงเทพไม่เคยมีอากาศแบบนี้

เพื่อนคนแรก รุ้จักตั้งแต่ที่หอศิลป์ ชื่อน้องพิม อยุอุบล (เจอกันที่สนามบินรอบนึงแล้ว)55

แล้วก็ได้มาสนิทกับ"อุ๋ง" สาวละปูนจ้า แก้มเหมือนซาลาเปา คือฉายาของเทอ ^^

หนิงก็พยายามอู้เมืองนะ อยากอู้เปนมั้ง น่ารักดีอ่ะ

อยู่ค่ายนี้ มีลูกด้วย ชื่อ o-^ นู๋เชน น่ารักม่ะล๊า  พ่อเปนนักเขียน เลยทีเดียว

กิจกรรมของทุกๆวันเป็นอะไรที่สนุกและสบายมากที่สุด

เช้าตื่นมาทานข้าว เจ็ดโมง  ทำเวร ทำกิจกรรม แล้วก็พักเบรก แล้วก็ทำกิจกรรม

แล้วก็ทานข้าวเที่ยง แล้วก็ทำกิจกรรมต่อ แล้วก็พักเบรกขนม แล้วก็ทำกิจกรรมต่ออิกนิด แล้วก็พักยาว

จนถึงทุ่มครึ่งเลย

ช่วงเย็นๆแบบนี้ของทุกๆวัน เปนอะไรที่พวกเราชอบมาก เพราะจะได้เอาจักรยานปั่นออกไปกาด ไปเซเว่น ไปน้ำปิง

ไปออกกำลังกาย ไปถ่ายรุป และอื่นๆอิกมากมาย ที่ทุกคนอยากทำ เปนอะไรที่วิเศษไปเลย 55ช่วงนี้

พอทุ่มครึ่งก็มาเจอกันอิกทีนึง บางคนก็อาบน้ำแล้ว บางคนก็ยัง

แล้วก็ทำกิจกรรม

อันนี้เปนกล่องไฮไฟว์แนวแน๊ว ที่เอาไว้ให้พวกเราส่งจดหมายหากันตลอดค่าย ไม่ว่ามีอะไรก็ตามก็เอามาใส่ในนี้เลย

ตลอดเวลาวีคแรกเปนการฝึกประสาททั้งห้าของเรา และการแสดงละครโดยใช้ท่าทางและร่างกายเท่านั้น

ประกอบการแสดง ไม่มีการใช้อุปกรณ์ และเสียงเลย

ท้าทายและสนุกโคดๆ 

อยู่ในค่ายเราจะแบ่งกันเป็น 4 กลุ่ม 4สี หนิงอยุ่สีเขียว

เราก็ได้โจทย์มากลุ่มละ 1 โจทย์ ให้เราทำท่าทางประกอบโจทย์ ทีละขั้นๆ

แล้วนำภาพทุกๆภาพ มาปะติดปะต่อ เป็นเรื่องราว ออกมาเป็นละคร

วันต่อมาไปฝึกทำสีหน้าอารมณ์กับเจ๊จ๋อน ที่บ้านปลายทุ่งโน้น

แล้ววันนั้นดันไฟไหม้ที่สวนแก ก็เลยต้องไปช่วยกันดับไฟ   สนุกกันเลยพวกเรา

หลังจากที่เราฝึกทุกๆอย่างเสด เป็นเวลาประมาน 7 วัน เราก็มีการไปเล่นละครข้างนอก นอกจากเล่นให้เพื่อนดูที่มะขามป้อมแล้ว

เราไปเล่นให้ชาวบ้านดูกันที่ กาดมั่ว และ หน้าวัดอินทร์ เป็นอะไรที่ตื่นเต้นมากๆ ยิ่งเราอู้เมืองไม่เป็น

ยิ่งตื่นเต้นไปใหญ่

55

เราไปเร่ประชาสัมพันธ์ก่อนการแสดง ว่ามีการแสดงละครเกิดขึ้น แล้วชาวบ้านก็แห่กันมาดูเมื่อถึงเวลา

ถึงแม้วันนั้นฝนจะตกลงมา ^^

สัปดาห์ต่อมามีการให้แสดงความสามารถของตัวเองออกมาไม่ว่าจะด้านไหนก็ตาม

หนิงก็ไม่เปนอะไร ก็เลยเข้าวาดรูปละกาน ถนัดดี อิอิ!!

มีการรวมกลุ่มจาก 4 เหลือ 2 

เราก็เลยตั้งชื่อกลุ่มกันใหม่ เลย 

เมื่อสีส้ม และ สีเขียว มาอยุ่ด้วยกันเลยเรียก "ส้มเขียวหวาน" 55 เปรี้ยวกันไปเล้ย

และสีชมพู อยู่กับสีฟ้า ก็เลยเปลีย่นเป็น"ภูชี้ฟ้า"  ไปนุ้นเลย 55 

ทำworkshop

บางมุมของเวลาว่างของพวกเรา

สัน แตก บ้า บอ

ช่วงว่างๆตอนเย็นๆ เราก็ออกไปสะพานน้ำปิง ถ่ายรุปเล่นๆกันไปเรื่อยๆ

สนุกดี วิวสวยโคด

ไม่อยากพูดอะไรมากแล้ว

นอกจากว่าสองอาทิตย์เต็มๆที่ผ่านมา

ได้อะไรเยอะแยะ ได้เพื่อน พี่น้อง ความผูกพันธ์

ขอบคุณทุกความผูกพัน จากเพื่อนพี่น้องทุกคน

คืนสุดท้ายวันที่ 29 ก็กินปาร์ตี้เล็กๆกัน

แล้วก็อำลาเปิดเพลง  ร้องไห้เลย  ไม่อยากกลับกรุงเทพ

ง่วงนอนว่ะ พรุ่งนี้มา edit

อากาศมันร้อนได้อีก

เพิ่งกลับมาจากภูกระดึง ไปมาสี่วัน 3-6 เมษา

ไปกับโครงการ max'asa ไปเปนภารโรงภูกระดึง สนุกดี

เดินขึ้นเหนื่อยมากมาย  ปวดขาโคดๆ

 หุหุ เจอกันเปิดโครงการที่สยามเซน

รถออกก็ห้าโมงเย็น ..............................

แวะกินข้าวที่ฟิว รังสิต แล้วพี่เค้าก็ปล่อยอิสระ ไปนั่น สองสามชั่วโมง

คนที่ไปก็มีประมาน 20 คนที่ได้คัดเลือก กับ พี่ๆวงhyper  แล้วก็พวกพีเจอีกสองคน

^^

 ถ่ายรุปเยอะมากๆ

พอหลังจากกินข้าวเสด ก็มีเล่นบัดดี้กัน  เลยแวะไปซื้อขนมปัง ที่ tops ฝากไปให้บัดดี้

ม้าหนิง ม้าผึ้ง ม้าโบว์

กินข้าว เดินเล่น ถ่ายรุป กรุบกริบ

ก็ออกเดินทางประมาน3ทุ่มขึ้นรถ

บนรถโค้ช หนึ่งคัน กับอีกหลายชีวิต หุหุ

แปป แปป

รถมาถึงปากช่องตอนเที่ยงคืน ก็มีข้าวต้มรอบดึก ที่โรงแรมย่านนั้นอิก

หุย อาหารยังไม่ย่อยเลย เอาเข้าอีกแล้ว!!

พอกินเสดก็ขึ้นรถประมานเที่ยงคืน กะนอนเต็มที่ บนรถก็มีเรื่องให้คุยกันเยอะแยะ เต็มรถ

สารพัดเรื่องที่คุยกานเลยทีเดียว

กว่าตาจะหลับก็ตีหนึ่งไปแล้ว

ตื่นมาอีกทีตีห้า  ถึงเลยแล้วหลอนี่

อุทยานแห่งชาติภูกระดึง  เร็วมาก ไม่กี่ชั่วโมงเอง

ตายังไม่ทันตื่นเลย  เค้าก็ให้ลงจากรถ

อากาศข้างล่างเย็นพอตัวเลย  บรื๋ออ...

ทำธุระส่วนตัว ล้างหน้า แปรงฟัน แล้วก็มาที่ร้านอาหารที่นั่น

กินข้าวเช้าหกโมง แล้วก็เตรียมตัวที่จะขึ้นภูกระดึง

ยังไม่ทันทำอะไรเลย  เรากินข้าวกันไปสามมื้อแล้วนะเนี้ยว่าไป

พอประมานแปดโมงก็เข้าไปฟังคุนลุงวิทยากร เค้าให้ความรุ้นิดหน่อยเกี่ยวกันการเดินทางขึ้นภู

ว่าจะใช้เวลาเท่าไหร่ และต้องเตรียมตัวยังไงมั่ง

พอเสดจากนี้แล้ว เราก็เตรียมตัวที่จะขึ้นกันจริงๆ

เอ้อ ลืมบอกไปถ้าเกิดว่า เราขึ้นไปแล้ว เราเก็บขยะลงมาข้างล่าง คนละ 1 กิโลกรัม ขึ้นไป เราจะไปเกียรติบัตรไปเลย

เค้าจะมอบให้เรา ถือว่าเราเปนส่วนหนึ่งที่ช่วยกันทำความสะอาด    ฮุฮุ ดีจัง!

ก่อนขึ้นเราก็ต้องไปไหว้พ่อปู่กันก่อน   เพื่อเปนศิริมงคลแก่ตัวเอง

อ่า ได้เวลาแล้ว เราก็ออกเดินทางขึ้นกันเลย

ระหว่างทางที่เราขึ้น เค้าจะเรียกเปน ซำ ถ้าใครเคยไปก็จะรุ้

แค่ซำแรก  ซำแฮก ก็จะตายแล้วกุ เหนื่อยโคด

คงเปนเพราะไม่ค่อย วอม ร่างกายซักเท่าไหร่

ซวยเลยตู  !!!!!!!!!!!!!!~

ถึงแล้วว้อย ซำแฮก  แฮกสมชื่อ จิงๆ

 ฮุฮุ  อิอิชอบ

หลังจากนั้นก็ตั้งหน้าตั้งหน้าเดิน หอบ แฮก กันต่อปาย

ผ่านไปหลากหลายซำมากมาย

เหนื่อยว้อยยยย

ZaddDD

ต้องขอชมอย่างมากมายที่สุด กับคนที่เปนลูกหาบ

เก่งโคด นี่ถ้ามีการแข่งเปนโอลืมปิค อยากยกให้คุนลุงกลุ่มนี้มากๆ

สุดยอดไปเลย

ทำได้ไง แบกคนละตั้ง 50 ก่าโล ขึ้นไปข้างบน

^^

เดินไปเรื่อยๆ  พี่ผึ้งแกเดินเก่งชิบเป๋ง

เดินลิ่วเลย

ไอ้เราอ่ะ เด่วเดินเด่วพัก

โห๊ะ !!!!!!!

ถึงซำไหนไม่รุ้อ่ะ ก็พักกินข้าวกลางวัน

มันจะเปนเพิงขายของ พอดีวันนี้เปิดอยุสองร้าน ก็เลยกินกันเต็มอิ่ม พร้อมที่จะเดินทางต่ออิก

นี่ก็เดินมาประมานสองชั่วโมงแล้วแหละ (มะไหร่จะถึงฟ่ะ) Zasss

 ^.^

หลังจากนั้นก็เปนทางชันตลอดเลย  เรียกว่าชันโคดๆ ก้าวทุกก้าวทีเดินนี่ชันหมด

หู้ว์

แล้วเราก็ถึงจนได้ ณ หลังแป ตอนบ่ายสองเป๊ะ

เมื่อยขามาก  ต้องเดินเข้าที่พักอีกตั้งสามกิโลแหนะ 

เลยถ่ายรุปกันก่อน แก้หิว เอ้ย แก้เหนื่อย

ปลื้มนิดนึง ไม่กล้าบอก

แล้วก็เดินเข้าที่พัก

พอถึงที่พัก ก็ล้มตัวนอนเลย

เมื่อยมากๆ

ไม่หวายเจงๆ

^;^ z ZZ

คืนนั้นก็กินข้าวเย็น

ทำกิจกรรม

สันทนาการ

กรุบกริบ 55(เพื่อ?)

แล้วคืนนั้นก็หลับเปนตายเลยตู

ตื่นเช้ามาอิกวัน ก็ออกไปเก็บขยะ และทำความสะอาดตามน้ำตกต่างๆ พร้อมกับใส่ถุงกันทาก

ตลกมากมายเลยกะถุงอันนี้ ใส่แล้วเหมือนใส่ถุงเท้ายาวๆอะไรสักอย่าง

ทุกคนที่นี่ดูเหมือนจะวุ่นกับตัวทากพอสมควร โดยเฉพาะบัดดี้ของกุเอง

น้องเบ้น แกกลัวจนเว่อร์ไปเลย

แล้วยิ่งอยุกล่มเดวกันด้วยนี่ เหนกันเองอิก ฮ่าอ่า

พอกลับจากน้ำตกเสดก็มากินข้าว แล้วก็พักผ่อน

เตรียมตัวไปปั่นจักรยาน ไปดูพระอาทิตย์ตกที่ผาหล่มสัก

จุดที่มีคนถ่ายรุปมากที่สุดในประเทศไทย (เว่อร์ไปไม๊)

จะว่าไป เราก็เยอะพอดูเลย

ปั่นจักรยานไปผาหล่มสัก

มันก็ผ่านหลายๆผา

ก็ปั่นไป  .................จนถึง

ระยะทางที่ปั่นก็เกือบสิบกิโล (ไกลโคด)

เอาไดอารี่เล่มนี้ไปด้วย

ฮุฮุ

พอพระอาทิตตก ก็ปั่นจักรยานกลับ เปนอะไรทีมืด แต่ก็มีดาวให้เหนอยุ

กลับมาถึงบ้านพักก็สองทุ่มครึ่งไปแล้ว

การปั่นกลับเปนอะไรที่ลำบากเหมือนกาน ต้องติดไฟส่งอกบไว้ที่หัว 555 เพราะทางมันก็มืด

ตอนเช้า ไปดูพระอาทิตย์ขึ้น ไม่ได้ไปดูเยย เนื่องจากขี้เกียจตื่น ขอนอนต่อ

555

เช้าวันนั้นก่อนที่จะเดินลงภู ก็มีการปลูกต้นไม้กันก่อน

ช่วยช่วยกานปลูกน้า โลกจะได้ไม่ร้อน หุหุ

พอถึงหลังแป ก็ถ่ายรุปเปนครั้งสุดท้ายก่อนลง

เฮ้อ

ได้เวลาลงแล้ว

เหนื่อยอิกที

หุหุ

มาครั้งนี้ ได้มาเที่ยว สนุกดี

เปนครั้งแรก

แต่ไม่รุ้จาเปนครั้งสุดท้ายอ่ะป่าว

ถึงแม้ว่าการกระทำของเรามันจะช่วยอะไรได้แค่นิดเดียว

แต่ถ้าเราช่วยๆกัน ช้านเชื่อว่ามันต้องดีแน่ๆ

ช่วยกานหยุดอุณหภูมิของโลกกานเหอะ

อย่ามัวแต่บ่น ว่า ร้อนได้อิก

ถ้าไม่ช่วยกัน มันก็ร้อนไปยังงี้อ่ะแหละ (ควาย)

อย่าคิดว่าถุงผ้ามันเปนแค่แฟชั่น เค้าใช้กุใช้ด้วย(ปันยาอ่อน)

ซื้อของเอาใส่ถุงพลาสติก แล้วใส่ถุงผ้าอิกที(บ้าบอ)

สุดท้าย

-รักพ่อรักแม่รักโลกรักตัวเองรักที่กุรักรักคนที่รักกุ

-จาไปเชียงใหม่แล้วนะ 17นี้ (ไปส่งกุโหน๋ย)55

-กะเป๋าตังแฟบ

-ถึงแม้ว่าวันข้างหน้ามันจะเกิดอะไรขึ้น อย่าลืมเรานะ

- รัก เกียร์ 12 TEP#16

เด่วมาอัพรุปค่ายTEp เพิ่ม รอโหน๋ยน้ะจ้ะ

วิ้ด วิ้ว ซัมเมอร์มาถึง อากาศร้อนเปนบ้า

ช่วงเวลาแห่งการพักผ่อน  ผ่านมาหนึ่งเดือนแล้ว

เหนื่อยโคดๆ  ทำตั้งหลายอย่าง กุไม่ได้หยุด

จาได้หยุดแล้วแหละ (มั้งนะ)

วันที่ 3-6 นี้ไปภูกระดึง จะกลับวันอาทิตย์ ไม่ก็วันจันทร์เลย

ประชุมค่ายรักษ์สิ่งแวดล้อมอีก ประชุมไม่ถึงหกครั้งอดไปทำค่าย

ฮื้ออ  กุเศร้าว่ะ ทำไงดี

 ((หน้าเลือดดด  .....สาดด))

วันที่ 17-30 อยุเชียงใหม่ ตลอดเลย 14 วัน

โฮ้ะๆ จะดีรึเปล่าว่ะเนี้ย

ไปค่ายทำละคร ที่โรงละครมะขามป้อมที่ อ.เชียงดาว

แม่กะพลอยนั่งเครื่องจะไปส่งด้วย ฮุฮุ (แอบไปเที่ยวอิกและ)

ชีวิตปิดเทอมนี้ ลงเรียนไว้ แต่โชคดีที่ไม่ได้เรียนเลย

โฮะๆ

สุขใจจิงๆ  ไม่เครียดเลยกุ

  TEP #16 พระนครเหนือ

 เกียร์ 12 เด็กแสบ อะดีนาลีน

แล้วก็อิกอย่างนึง เมื่อวานนี้ 1 เมษามีคนมาหลอกกุเยอะแยะเลย

เนื่องจากเปนวัน Apirl Fool's day  เออหลอกกุกันเข้าไป

รักเมิงอย่างงั้น รักเมิงอย่างงี้ ไม่มีตังยืมหน่อย อิฟ_ย

หน้ายังกะตูดโซมได้อีก ช่วงนั้นป่วย

ไปงานหนังสือกะแม่ เหมามาอีกสามเล่ม ซื้อมาก่อนหน้านี้เล่มนึง ยังไม่ได้แตะ

ก่อนหน้านี้อิกเล่ม อ่านไปสองแผ่น เวรกรรม หนังสือกุเฉาตายหมดเลี้ยว

คิดถึงเพื่อนจังเลย ไม่ได้คุย ไม่ได้เจอ ไม่ได้โม้กันเลย

.................

คุนพี่(นัง)เตย  ชวนไปขายเสื้อยืดสกรีนที่หน้าห้าง

ก็ไปช่วยมันขายอยุวันนึงกับพี่กิ๊กพี่ซาย

เสื้อยืดสกรีน ทำบ็อคที่ มศว. ของคุนพี่ซายเค้า

สำหรับเรื่องราวบางอย่างที่ยังรู้สึกว่ามันยังอยู่

ก็ไม่รุ้จาทำยังไง

ตอนนี้ก็ได้แต่ทำอะไรตามใจตัวกุเอง

หรือเห็นแก่ตัว(เอง) ทั้งนั้น

ขอบคุณแม่มากๆ ที่คอยให้ทุกๆสิ่งที่มันไม่มี

วันที่ป่วย จนหายป่วย รักแม่มากมายเลย

เพื่อน คิดถึงแกว่ะ

กระดานดำ ถังขยะ(เหม็น) รองเท้า(เหม็น) งานวัดในห้องเรียน

ทุกอย่างเลย คิดถึงพวกเมิง มอหกทับสี่แล้วสิเน้อะ

สำหรับตะเอง

ช้านรักแกนะ ช้านพูดมันไปแล้ว

ช้านรักแกนะ ช้านเกลียดแก(พูดจิงๆ)

เอาไงว่ะ

คิดถึงละกาน ไมได้คุยกานนานอยู่ 

ไม่เคยฝืนเลยนะ จาเปนยังไงก็เปนไปเถอะ ปล่อยไปตามหัวใจ อิอิ

อย่างน้อยชั้นเคยได้รักเธอ รักด้วยการไม่หวังอะไร โฮ้ะๆๆ

สุดท้าย อย่าลืมกันล่ะ

หมูอ้วน(คิวคิ้ว) โทรมาหากันบ้างนะ (ถ้าแกยังไม่ลืมช้าน)

สุดท้ายจริงๆ

รักพ่อแม่รักเพื่อนรักพี่รักน้องรักตัวเองรักคนที่กุรักรักคนที่รักกุกุรักเมิงเมิงรักกุกุรักเพื่อนเพื่อนไม่รักกุกุรักคนรักคนรักไม่รักกุกุชอบอยุคนเดียวกุชอบทำอะไรตามใจตัวกุเองกุรักอิสระกุรักจินตนาการกุรักทีเปนแบบนี้มีใครเข้าใจกุไม๊ใครรักกุกุรุ้ใครไม่รักกุกุไม่สนใจกุจะเปนของกุแบบนี้กุรักตัวกุมากมายกุเคยเรียนตอนประถมเค้าบอกว่าให้กุรักคนอื่นเหมือนรักตัวเองกุยังจำได้กำลังทำอยุเหมือนกานวันนี้ง่วงนอนแล้วฝันดีนะกุ

ก็ไม่ใกล้ไม่ไกล  แค่หาดจอมเทียนนี่เอง

ไปกันสิบกว่าคน มี โน๊ต น้องแอร์ น้องกวาง โบ๊ต ยุทธ โอ๊ต หนิง ฮอน ดาด้า เอ ภาส ก้อง

ออกจากหน้าโรงเรียนก็แปดโมงครึ่งแล้ว  เด็กม.6 มาสอบโอเน็ตเยอะจัง วุ่นวายดีเนาะ

ถึงทะเล สิบโมงครึ่ง ยังเช้าอยู่เลย  คนก็ไม่ค่อยมี   ดีจัง

ทำไมทะเลต้องอยุคู๋กะทรายด้วยเน๊าะ

พอถึงนู้น มานก็ลงเล่นน้ำกันเลย เหอะๆ

ร้อนจาตาย ขออยุบนบกดีก่า

ยิ่งดำๆๆๆๆๆๆอยุ   ฮ่าฮ่า

ภาสกินเบียร์หน้าแดงเว่อร์ๆ

ดาด้าเก็บทุกขวดกิน  พูดก็ไม่รุ้เรื่อง  55

แอร์กะโน๊ต สวีทกานสุดๆ อิอิ

    กิน

แล้วก็

เมา

5555

ถึงแม้จาไม่ได้ลงเล่นน้ำ แต่สนุกดีว่ะ

ถ่ายรุปๆๆ

ปิดเทอมแล้ว 

ยังไม่รุ้จาทำไรดี

ไม่อยากเรียนพิเศษมาก

ขี้เกียจ

อยากพักผ่อนจัง

อยากไปเที่ยว

อยากกินอะไรอร่อยๆ

ขากลับแวะกินข้าวข้างทาง

ก็อร่อยดี คงหิวมาก

เง้อ

--------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

ทำไมอะไรๆแลดูวุ่นวาย

เรื่องราวเก่าๆมันหายไปไหน

ไม่ได้ห่างกันมาก  แต่รุ้สึกเหมือนไกลมาก

ทำอะไรเพื่อใคร?

หยุดเรื่องร้ายๆ

จบไปดีไม๊

เลิกคิด

โลกเรา

เปลี่ยนไป

เพราะใคร

ps"

- รักพ่อรักแม่

-รักพวกแกทุกทุกคน

-รักสิ่งที่สวยๆงามๆบนโลกใบนี้

- คิดถึงใครคนนึงเสมอ

- ปล่อยไปตามหัวใจ

ถ้าการได้รักใครสักคน โดยที่ไม่ทุกข์ใจ คงจะดี

เพิ่งรู้   ว่ารักมาก

ปลาเค็ม

02-03-08

ยิ้ม ยิ้ม  หุบ หุบ

อาการของเด็กใกล้ปิดเทอมใหญ่

ช่วงเวลาแห่งการพักผ่อนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนน

ยาวยาว

จะเป็นไปได้ไม๊น้อ ยิ่งนับวันยิ่งมีเรื่องทุกวันทุกวันเข้ามา

มากเกิ้น

""บนทางเดิน ที่เราเคยหกล้ม ทำให้ใครบางคนนั้นหล่นหาย  ฝากรอยแผลไว้ข้างใจ ทิ้งให้เรานั้นจดจำ""

จำ จำ จำ  เด่วก็ลืม

อ่านหนังสือก่อนสอบตอนนี้ยังลืมเลย  อิอิ

กุจาบ้า 

ยุ้ย - ขอย้ำอิกที ว่าเสียดาย กับ เสียใจ มันคนละเรื่องกัน รอวันที่โอกาสมันเป็นของเราจะดีกว่า ให้มันเปนไปตามธรรมชาติดีกว่า  ไม่ได้ก็คือไม่ได้ 

น้ำตาล - จะกลับมาแล้ว คิดเถิงน้า ^^

ทับสี่ - ช้านร๊ากพวกแกทู๊กโคนน

ทับสิบสาม - ช้านคิดเถิงแกเหมือนเดิม

มีคนมาถามว่าโตขึ้นอยากทำงานอะไร  ใครจะอยากทำงานหล่ะ  เหนื่อยมากๆ

แต่ใครจะเรียนไปได้ทั้งชีวิต ถูกม่ะ

อยากทำอะไรตามใจตัวเองจิงๆเลย 

ฮ่า

มะก่อนยังจำกันได้ เวลาคุณครูให้ทำใบงาน หรือถามว่า โตขึ้นหนูอยากเป็นอะไรค่ะ

ไอ้เราก็เด็กๆอยู่มองโลกก็แคบนิดเดียว  คำตอบของหนูๆทั้งหลายก็เลย เป็นแค่

"พยาบาล""หมอ" "คุณครู" ถ้าผู้ชายก็ "ทหาร""ตำรวจ" อะไรพวกนี้

ยิ่งโตก็ยิ่งรุ้จักอะไรมากมาย

ยิ่งโตก็ยิ่งปวดกะบาล

กลับไปเป็นเด็กอิกสักทีดีไม๊เรา

บางทีอยากเป็นเด็กมาก ก็เล่นวิ่งไล่กันในห้องเรียนบ้าง  นั่งล้อมวงตบมือกันบ้าง

บางทีก็ทำอะไรๆที่ตอนสมัยเด็กๆเราเคยทำ

พอคนอื่นมองเค้าก็หาว่า ไม่รุ้จักโต เสียนั่น

เอ้อ  ประหลาดดี

สงสัยจัง ฉันคิดว่ามีคนอื่นอิกมากมาย ที่ชีวิตประจำวันของเค้า

เค้าไม่ได้ทำในสิ่งที่เค้าอยากทำ บางคนต้องตื่นมาทำงานในออฟฟิศ สี่เหลื่ยมเล็กๆ นั่งอยุแต่หน้าคอมทั้งวัน

ใส่สูท ผูกไทด์ กินอาหารสำเร็จรูปบ้าง จานด่วนบ้าง

ไม่รุ้ว่าจะรีบไปไหนนะ  ทุกอย่างดูรีบๆไปหมด มีพักร้อนปีละห้าวันเท่านั้น  เหมือนกับชีวิตถูกกำหนดไว้แล้วอย่างงั้น

พักเสียบ้างดีไม๊หึ

หาเพื่อนที่เข้าใจคุยกันเป็นเพื่อนสักวัน

หาที่ดีๆปลดปล่อยพันธนาการ

สุดท้าย

หาคำตอบให้กับตัวเองว่า ชีวิตนี้ จะมีช่วงไหนของชีวิตไม๊

ที่เราจะลองทำตามใจตัวเองดูบ้าง

"เก็บเรื่องราวที่มันเก่าๆใส่กล่องไว้ มองเห็นแล้วมันปวดร้าว"

รายชื่อ TrueLife Username ผู้โชคดีได้รับบัตรคอนเสริต Everyday I love you


aukhunmee
pmahcherry
cheer12 <<<<<<<<<
aoy_atom
gibbzaza
toberone
pim1030
noomickey9

วันศุกรที่ผ่านมา  พอดีว่าโรงเรียนเราหยุด

พวกเรา ชาวทับสี่ก็เลย มีนัดไปวัดกัน คือวัดชลประทาน  ที่นนทบุรีไม่ใกล้ไม่ไกลนี่เอง

ไปทำงานและไปเที่ยวกานไปในตัวเรยล่ะ 

เจอกันที่โรงเรียนก็ 7.00น. แต่ไปตั้ง 7.40 น.  เง้อ...นิดหน่อยน่า

แล้วก็ออกจากโรงเรียนกัน ประมาน แปดโมงครึ่ง  ขึ้นรถเมล์ไป

สายแรกที่ขึ้น 69 อนุเสาวรีย์-สนามบินน้ำ  หน้าโรงเรียน

ก็นั่งกินลมหนาว กับเสียงคุยดังโคดๆๆ  จะไม่ดังได้ไง ตั้ง 40 กว่าชีวิตบนรถเมล์(เหมือนเปนรถเราเองเลยว่ะ)

และแล้วก็มีเหตุการณ์ไม่น่าคาดคิดเกินขึ้น  SADD

รถชนคร่า มีรถมาชนรถเมล์คันเราน่ะ yaris สีแดงแป๊ดด เอาซะท่อรถเมล์ที่เรานั่งอยู่หลุดเลย

แล้วเราก็เคลื่อนทัพลงรถเพื่อรอคันต่อไป  ตรงแถวๆวันเสมียนนารี  ท่าจำไม่ผิด

(สงสัยคงอยากให้เราไปวัดนี้แทนง่ะ) 55+

พอลงรถ ก็มีแต่คนเค้ามองพวกเรากัน  เสียงดังมากๆ เลยว่ะ

พอรถเมล์มาเราก็ขึ้นไปโวยวายและโหวกเหวกตามประสาเรา กันต่อ ฮ่ะฮ่า....

แล้วก็ตะลึดตึดชึ่ง..ไปกันต่อ..........ถึงแถวๆไหนไม่รุ้ ไม่เคยมาเหมือนกันแถวนี้

เราก็ลงรถเมล์กันอิกรอบนึง อันนี้ลงจิงๆ

และก็รอรถเมล์กันต่ออิกสายนึง  คราวนี้ รถเมล์เปนแบบเหมือนจะพาทัวร์ไงไม่รุ้

ลมหนาวๆๆยังพัดเข้ามาทางหน้าต่างอยุ่

บรรยากาศบนรถเมล์คันนี้ คล้ายๆกับจะพาเราออกต่างจังหวัดไงไม่รุ้ (บรรยากาศข้างนอกมันพาไป)

ตอนนี้เราข้ามมาถึงนนกันแล้วแหละ

และแล้วเป้าหมายที่รอคอยก็มาถึง

ถึงวัดแล้ววู้ยยยย  มันรุ้สึกได้หน่ะ  ...ฮ่ะฮ่ะ...

แล้วก็แห่ลงรถกันรอบสุดท้าย   คนอื่นเค้าข้ามสะพานลอยกัน

มีอิพวกฉ้านเนี้ยแหละ สาเหร่อ ข้ามถนน  ฮิ้ววว ก็รถมันม่ะค่อยมีนิหว่า

คาดไว้ไม่มีผิด  ลงรถเสด มันถ่ายรุปกานซะหน้าวัดเรย  อิพวกนี้มันบ้ากล้อง(ตูด้วยละถ้าว่าไปก็)

แล้วเราก็เดินเข้าวัดกันอย่างสงบ((คิดว่านะ)เพราะเสียงคุยก็ยังดังอย่างไม่หยุดหย่อนเรย

งืมงำกันไป..................

หลังจากนั้นก็เข้าไปกราบพระศพ(เค้าเรียกว่าไรนะ  เรียกม่ะถูก)ของหลวงพ่อปัญญานันทภิกขุ หรือพระพรหมมังคลาจารย์ 

แล้วก็มาช่วยงานของวัดนิดหน่อย

ไม่ค่อยมีคนเรย  แทบไม่มีเรยแหละ เพราะเปนวันธรรมดา และเช้าด้วยละมั้ง

เสดแล้วก็เข้าไปฟังสวดพระอภิธรรม จนถึงประมาน 11โมงกว่าๆ

ถวายสังฆทาน

กรวดน้ำ

ก็เปนอันเสด

  <<<~เสื้อที่ใส่กันไปเปนเสื้อสตาฟ  ออกแบบเองคร่า  EIEI 
แล้วก็ออกมากินไอติม อะไรกรุบกริบกันต่อ.............

ถ่ายลงถ่ายรุปกันอิกตามเคย

บวกกับต้องเอาไปทำงานวิชาพระพุทธด้วยแหละประเด็น

แล้วเราก็มายืนรอรถเมล์ที่ป้ายรถเมล์กลับกาน

ระหว่างน้าน   ถ่ายรุปปปปปปปปปปปป  ช้อบบบๆๆๆๆๆๆ

วันนี้มีความสุขและอิ่มบุญมากมาย

เอาบุญมาฝากค่ะ  รับกันไปนะ  เอ้า  สาธุ.....


----------------------------------------------------------------------



Ps.

* รักพ่อ แม่ พี่ น้อง เพื่อนพ้องทุกชีวิต
* รัก534  รักสีแดง
* รักอะไรที่เปนแบบเราที่สุดล่ะ
* ปีหมูผ่านไป ปีหนูก็เข้ามา
* ไม่รุ้ ไม่รุ้ ไม่รุ้ พูดไม่ออก ไม่ต้องถามแล้วได้ไม๊
* ตัวเอง เค้ารักตัวเองว่ะ ฮิ้วว...!!~
* ไอ่อ้วน..แวอายู
* ฟิสิก 6 ชั่วโมง กุจาอ๊วกแตก
* ชั้นจะมั่นคงไว้กับใจที่ชั้นให้เทอ
* เรียลไลฟ์ อิมพอสซิเบิ้ล ทู วิท ยู
* รักตัวเองเปนบ้า
*อินดีทสิบสามจงเจริญ ฮิ้วว
 

ก็เลยเค้าดาวทางทีวีเนี้ยแหละ แปลกๆไปอีกปี 55

 เค้าทำนายไว้ว่าปีนี้จะวุ่นวายมาก  คิดแล้วน่ากลัวอ่ะ
 
อยากให้ปีนี้เป็นปีที่คนไทยรักกันมากๆ
สามัคคีกันมากๆ
^3^

ปีนี้เราไม่ได้ข้ามปีด้วยกันเลยอ่ะ ไม่ได้โทรไปหาเลย

ขอให้ปีนี้มีแต่เรื่องดีดีผ่านเข้ามาในชีวิต
ขอให้คนรอบข้างแล้วก็ตะเองมีฟามสุขมากๆ
ขอให้เรารักกันไปนานๆ
ขอให้ทุกวันมีแต่รอยยิ้ม....
ขอให้เรื่องเก่าๆผ่านไปไวๆ
ขอให้โลกเราไม่ร้อนไปมากกว่าเน้

ถึงแม้ว่าคืนส่งท้ายปีเก่าที่ผ่านมา เราจาได้อยู่คนเดว
 ไม่ได้เค้าดาวกับใคร
ได้นั่งดูพลุคนเดียว
แต่ข้างในมันก็มีฟามสุขอยู่ลึกๆ

เหมือนกับได้เริ่มต้นกับสิ่งใหม่ๆ

อิอิ
~Feel  gOOd~

ปีนี้ปีหนู  ขอให้ความสุขวิ่งเข้ามาไวๆเหมือนหนู

ปีใหม่แล้ว
อะไรที่ไม่ดีที่ผ่านมาก็ขอให้ผ่านไป
ความรุ้สึกที่ไม่ดี อยากให้มันหยุดอยู่ในปีที่แล้ว


กลับมาใส่ใจสิ่งรอบข้าง
คนรอบข้างเรา
คนที่เรารักให้มากๆๆ

จริงอยู่ที่ไม่มีใครเหงาตายเพราะอยู่คนเดียว
แต่ถ้าเกิดมีคนคนนึงที่ไม่ใช่เรา เค้าขาดใครไปแค่คนเพียงเดียว
เค้าก็อาจจะอยู่ไม่ได้เลยก็ได้


อย่าลืมใส่ใจคนที่เรารักให้มากๆ
จงรักผู้อื่นเหมือนรักตัวเองเถอะ

 


POstSCriPTindeed13


*บังอรเอื้อรักในหลวง
*รักพ่อรักแม่รักน้อยหน่ารักพี่ๆน้องๆเพื่อนๆทุกชีวิตคร่า
*เปิดใจและยอมรับกับสิ่งใหม่ๆ
*ใส่ใจกับสิ่งรอบข้างและคนที่เรารัก
*อย่าปล่อยคนรักให้อยู่ตามลำพัง
*ปฎิทินอันใหม่จาสวยขนาดไหนเนี้ย
*เดือนกุมภาพันธ์ปีนี้มี 29 วันจ้า
*soulmate ฟลอเอเว่อร์
*ช้านทำกล้องแกพังว่ะ ตายแน่ตู
*แฮปปี้นิวเยียร์นะยะอ้วน
*ชั้นจะมั่นคงไว้กับใจที่ชั้นให้เทอ










รักตลอดปาย
^0^
จูบ

วิ้ด .... วิ้ววว.....

จบปายแล้ว  กีฬาสี  จาบอกว่าสนุกมากๆไม่อยากให้จบเรย

ก่อนหน้านี้เหนื่อยกานเว่อร์ๆ  ทั้งซ้อมแสตนน้องรวมๆแล้วก้อ ประมาน 2เดือนเต็มๆ

กว่าจาออกมาได้ขนาดนี้ ทุ่มทั้งตังทุ่มทั้งกำลังเรยว่ะ

เอาน่า  โอกาสดีๆที่จาได้ทำอะไรใหญ่ร่วมกาน ครั้งนึงในม.ปลาย

มันไม่มีมากนักหรอก  จริงไม๊?....





ก่อนหน้านี้ จาบอกว่าท้อมั่กมาก  น้องมาก้อไม่ครบ  ร้องก้อไม่ดัง

อารายบางอย่างก้อยังไม่พร้อม พอไปบอกอาจานของน้อง  น้องก้อโดนตี 

เรยทำให้น้องเค้าต้องมาซ้อม  แต่พอมาซ้อม มันเหมือนกับว่า มาเพราะโดนบังคับ ไงไม่รุ้



วันน้าน บอกตรงๆว่าเสียความรุ้สึกสุด เพราะอย่างน้อยเราก้อมีส่วนผิดบ้างแหละ

ที่ทำให้น้องบางคนต้องโดนตี


เง้อ...



...^^.. 

คืนวันที่ 28  ก็จัดแสตนกานเรียบร้อย   แสตนเราจัดเสดก่อนแสตนอื่นเรยมั้ง





ก้อเหลือแต่รอ...

รอ




และแล้ว  วันที่  29  ตุลาคม






......


ไม่อยากจานึกถึงเรย

ช่วงเช้า........เราไม่ได้ซ้อมกันเรยสักเพลง



อ้อ  ลืมบอกไป  หลีดสีแดง สวยมั่กมากๆๆๆ ยอมรับว่าเข้าข้างเรยแหละ

((ก้อกุร๊ากสีแดง ของกุอ่า  มีรัยม่ะ))

ป๊าดดดดดดดดด





พอถึงเวลาจิงๆ ตื่นเต้นสุดๆๆ
ทั้งสตาฟ ทั้งน้อง ทั้งหลีด ทั้งม.4/3  ทั้ง ม.5/4


ทุกคนแหละ



.................................แล้วเวลาก้อผ่านไปอย่างรวดเร็ว............................

.............................แล้วมันก้อจบไปได้ด้วยดี..............................


ปลื้มๆๆๆ  น้องมากเรยว่ะ จาบอกว่า



เล่นอุปกรณ์ทุกอย่างโคดสวย

ทั้งพู่ ที่แปลเปนตัวอักษร   S  S  M

ทั้งเพลท ที่เป็นรุปในหลวง

ทั้งเพลท ที่เป็นรูปฝนหลวงกะชาวนา


ร้องเพลงทุกคน




มานจบปายแล้ววววเว่ย

ดีใจมั่กมาก


ต่อปายนี้ จาไม่ต้องพูดไม่ต้องตะโกนอีกแล้ว



เห้ย เงียบๆดิ!!

หยุดกินได้ยัง!!

หยุดโฟ่แตกซะทีได้ป๊ะ!!

ตั้งมือตรงๆดิ้!!

จาเล่นไปถึงไหนกันเนี้ย!!

ร้องดังกว่านี้ได้ป่ะ!!